Biewildered


woede
4 januari 2009, 20:16
Filed under: stand der dingen

Mijn mailbox werd overstroomd door nieuwjaarswensen van mijn Marokkaanse vrienden en kennissen. De overgang van oud naar nieuw is a big deal in de Marokkaanse gemeenschap. Nog geen dag erna stroomt mijn mailbox opnieuw over maar dan met oproepen om mee te manifesteren. De Palestijnse zaak is ook a big deal voor de Marokkanen.
Vanmorgen sta ik te strijken voor CNN en met elke schone zakdoek werd ik een beetje bozer. Als de wasmand vol is, voel ik de woede in mijn keel kloppen. Ik spring mijn fiets op en laat me downtown naar de Beurs bollen. Van uit alle hoeken stromen mensen toe gewapend met Palestijnse vlaggen, Arafatsjaals en hier en daar al een Hezbollahwimpel (heb dat altijd een intrigerend logo gevonden). De woede die mij doorheen de vrieskou tot hier heeft gejaagd vloeit snel uit mijn weg als ik de demonstranten gadesla waar ik mij aanvankelijk wou bij aansluiten. ‘Allahu Akbar’ wordt er gescandeerd, en ook dat er maar één god is,een vrouw zwaait met een Koran. Een stel gemaskerde jongeren steken een Olmertpop in fik, vlaggen worden verbrand. Passanten haasten zich snel langs de steeds aanzwellende menigte. Ik neem steeds meer afstand tot ik niet meer bij deze groep kan gerekend worden. Ik ben hopeloos in de war. Dienen we de Palestijnen hiermee? Het onrecht dat hen wordt aangedaan is zo evident dat er toch geen enkele god moet worden bijgesleurd om dat aan te tonen? Georganiseerde religie hoort niet in dit conflict. Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat het velen niet gaat om de mensen in Gaza, maar dat andere frustraties hier hun uitlaatklep vinden. Ik maak mijn fiets los en besluit rechtsomkeer te maken. In mijn keel blijft het bonzen.

Advertenties

2 reacties so far
Plaats een reactie

Inderdaad…als ik die beelden zie en dagelijks eens rond me kijk voel ik mezelf steeds meer afdrijven naar de donkere kant waar ik altijd zo een afschuw van gehad heb. Maarja, als je niet meer links kunt rijden ga je vanzelf een ruk naar rechts maken…

Reactie door Swift

“Andere frustraties” zeker, maar het kern van het probleem is, dat het voor buitenstanders zo goed als onmogelijk is in het Palestina-konflikt een “goede” kant te kiezen. Een meerderheid van Israelis will de Palestijnen geen eigen staat gunnen en een meerderheid van Palestijnen wil Israel kapott en de Israelis terug in de zee stoten.

Buitenstanders die niet voor een van twee onrechtskampen willen kiezen landen meestal bij oplossingen dicht bij de VN-resoluties van 1967 etc. – twee onafhankelijke staten naast elkaar, in de grenzen van toen. Maar omdat bijna niemand in de regio zelf voorstander van zulke oplossingen is, is het onmogelijk om een kant te kiezen. Men kan ginder eigenlijk enkel de minuscule groeperingen steunen, die dergelijke oplossingen fordern, zoals “Peace Now”, http://www.peacenow.org.il.

Reactie door malte




Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s



%d bloggers liken dit: