Biewildered


coupke
28 maart 2010, 16:27
Filed under: ballast en bagger

De uitdrukking komt aan als een klap in het gezicht. “Ze moet zich haasten, straks wordt ze 35 en krijgt ze haar coup de vieux”. Haar wat? Geen idee waar dit over gaat maar ik voel nattigheid.
Op een bepaalde dag zie je er jouw leeftijd uit en ben je niet meer jong. Zo gaat dat blijkbaar. ’t Kan van de ene op de andere dag gebeuren. Je gaat forever young slapen en wordt aan de andere kant van de heuvel wakker. Niet per se oud, maar zeker niet meer jong. De theorie wordt met niet mis te verstane voorbeelden gestaafd. Heb ik vanaf nu naast dat biologische moedergeklep ook nog eens een andere aftelklok die meedogenloos wegtikt terwijl ik als een hysterische MacGyver de boel tracht te ontmijnen met gejog en gesmeer…
Ik word getroost met de verduidelijking dat mannen er ook slachtoffer van zijn, en dat het soms tot je vijftigste kan duren voor je jaarringen in je gezicht worden gebeiteld. Bij mensen zonder kinderen komt het later.
Coup de vieux. Mag ik eerst nog wat coups de foudre incasseren?

Advertenties


merrie
27 maart 2010, 15:50
Filed under: ballast en bagger

Een echte is het. Eentje met angstzweet en hartkloppingen en happen naar adem. Nachtmerriër dan dit wordt het niet. Alsof ik terecht ben gekomen in zo’n slechte Japanse horrorprent met bleek opgemaakte vreemde kinderen en heel veel beelden die elkaar in recordtempo opvolgen en een buurman met een duister verleden. Als ik wakker schiet, slaak ik geen zucht van opluchting, maar begint de echte nachtmerrie pas echt want het ‘lijkt’ alleen maar alsof ik wakker ben. Ik zit vast in een soort van tussenstadium. Ik sta op en probeer het licht in de keuken aan te steken. In die vreemde film ‘Waking life’ heb ik geleerd dat je weet dat je nog aan het dromen bent als je het licht niet kan aansteken. Ik loop door mijn appartement maar krijg geen lamp aan. Ik probeer te schreeuwen maar er komt geen geluid uit mijn mond, ik stamp op de vloer, bonk met mijn hoofd tegen de muur om mezelf wakker te krijgen. Ik open mijn ogen en ik lig weer gewoon in mijn bed. Angstzweet. Hartkloppingen. Ik knip mijn nachtlampje aan. En niets. Ik zit nog steeds gevangen in mijn onderbewustzijn. Dat gaat nog even door tot ik op een keer het peertje zie oplichten en ik weet: dit is echt.
Al maanden heb ik last van dezelfde repetitieve nachtmerrie. Ik ben erna oprecht bang om weer te gaan slapen. De doodsangst die nog door me giert als ik wakker word,is nieuw voor mij en van een ongekende intensiteit.
Door de bank genomen ben ik geen schrikschijter. Waar ben ik eigenlijk bang van, bedenk ik stoer? Ja, hoogtes en speleologie, maar dat is van een andere orde?
Dromen kan je beter maar niet analyseren maar waarom ik recent door deze ‘night terrors’ word geplaagd, wil ik echt weten. Is dit het residu van een week hard werken en flink zijn? De onverwerkte bezorgdheid en machteloosheid die de voorbije dagen mijn deel waren?
Menig lofzang is geschreven op de nacht, maar ik snak naar het daglicht. Geef mij maar de zon in plaats van de schaduw… Alles is anders na de dageraad, de monsters onder mijn bed blijken stofpluizen, de demon die mij sart, een eerste voorjaarsmug.

Ik denk aan een zin uit die monoloog die mijn leven veranderde: “Ge moet niet bang zijn om bang te zijn, ge zijt het toch…”



onderzoek
22 maart 2010, 20:51
Filed under: ballast en bagger

• Goeiedag, ik ben van de oasis onderzoeksgroep en wij doen een onderzoek naar mensen in armoede en hun cultuurparticipatie en nu zoek ik een groep van zulke mensen om eens met hen te vragen welke drempels ze ondervinden als naar bijvoorbeeld een musea (sic) gaan. Kan u mij misschien helpen?
• Euhm, onze jongeren zijn niet arm en ze zijn ook niet echt een groep.
• ?
• Je kan rijk zijn én maatschappelijk kwetsbaar.
• ?
• Wel, als je vader een topcrimineel is bijvoorbeeld. Of als je lid bent van het koningshuis….
• Ah…
• En ik heb een beetje mijn buik vol van dit soort onderzoeken. Wat zoeken jullie eigenlijk? Of wat weigeren jullie te vinden? Als mensen niet de kans krijgen om te participeren aan deftig onderwijs, als er voor hen geen leuke huizen zijn en als ze het perspectief van een goede job mogen uit hun hoofd zetten, en hen voortdurend het signaal wordt gegeven dat ze er niet écht bijhoren, zou het dan niet al te gek zijn als ze plots wel naar al die middenklasse cultuurtempels zouden gaan?
• Wij doen dat ook maar voor een opdrachtgever mevrouw…
• Dan wens ik u nog een prettige namiddag!